IT’S THE ECONOMY, STUPID.

Op verzoek van Kunsten92


IT’S THE ECONOMY, STUPID. (Clinton in zijn campagne versus Bush)

Stelling

De wethouder van economie moet vanwege het economische belang, minstens het cultuurbudget op peil houden en beschermen. Eigenlijk moet de wethouder zelfs meer geld ervoor vrijmaken uit de eigen portefeuille of uit de algemene middelen, wil er sprake zijn van een economisch gezond heden en toekomst.

Een paar jaar geleden was ik in Rotterdam voor een symposium over Creatieve Economie, dat geopend werd door Minister Plassterk. Ik had niet de indruk dat de Minister precies wist wat Creatieve Economie is. Of wat de enorme economische potentie ervan is. Dat verbaasde me, want de Minister is natuurlijk in zijn eigen vakgebied een gedreven innovator geweest. Maar dit terzijde. Hij maakte in zijn verhaal een opmerking over het belang van Boijmans Van Beuningen voor de vestiging van kenniswerkers. Nu maakte hij daarbij twee vergissingen.

Ten eerste de normale marketing vergissing. Het is niet zo dat het belang van dit soort aanbod primair zit in het hier naar toe krijgen van mensen. In eerste instantie gaat het erom dat je de mensen die er al zijn ermee bedient ( en dus houdt) omdat het past, als het ware geboren is uit die omgeving; ik kom daar later op terug. Vanuit deze bewezen aantrekkelijkheid weet je dat daarin investeren betekent ook aantrekkelijk zijn voor verwante nieuwkomers. Maar dat is een soort bonus.

Ten tweede is het natuurlijk de vraag op welk specifiek aanbod de kenniswerkers afkomen. Dat zal dus datgene zijn waar de kenniswerkers die er al zijn belang aan hechten. Gezien hun leeftijd zullen dat waarschijnlijk nieuwere cultuuruitingen en mixen, met bijvoorbeeld sport zijn. Laten we zeggen Witte de Withstraat en Kop van Zuid. Waarin ze vooral willen kunnen “meedoen”. Want hoe jonger, hoe minder het passief aanwezig zijn nog geapprecieerd en geaccepteerd wordt. Boijmans Van Beuningen en aanverwante zaken zijn dan meer iets van CEO’s. Even terzijde, de ene kenniswerker is de andere niet. Sport en groen scoren heel hoog bij het meer technologische segment. Maar het interessante is dat, zowel in het werk als in de vrije- tijdsbestedingen, die technologie steeds meer mengt met cultuur en sport en die laatste twee weer met elkaar. Dus al die gebieden vertonen steeds meer overlap in de nieuwere ontwikkelingen.

Wat in ieder geval goed gezien werd door de Minister, is dat Cultuur op basis van haar eigen intrinsieke waarde (!) van belang is in het leven van mensen en een reden is om ergens te wonen en werken. Kortom, vanuit economie zou aan Cultuur ondersteuning moeten worden gegeven. Waarbij de inhoud volledig autonoom is, want dat is juist de waarde ervan. Vanuit de economie zouden bijvoorbeeld bijdragen kunnen komen aan dure up-market producten, die als neveneffect ook(!) gericht zijn op het kunnen netwerken van lokale CEO’s met elkaar en met gemeentelijke, provinciale en andere bonzen. Een voorbeeld is het masterprogramma in het Muziekcentrum in Eindhoven, waar buiten de netwerken voor - en de financiering vanuit - de bedrijven en overheid , gewoon plek is voor de rest van de samenleving. Die laatste groep komt vanwege de kwaliteit van het aanbod. Dat aanbod zou er zonder die externe financiering gewoon niet zijn, vanwege het beperkte Eindhovense Cultuurbudget. Vanuit de economie zou ook bijgedragen kunnen worden aan de opkomende nieuwe cultuuruitingen als de cross-overs of ontdekfabrieken voor kinderen, die de nieuwe generatie kenniswerkers/creatieve klasse zowel bedient als eruit voortkomt. Wat daar gebeurt sijpelt trouwens vaak weer terug via de ontwikkeling van nieuwe producten in de reguliere economie.

Eigenlijk is de aantrekkelijkheid van een stad, dorp, gebied natuurlijk gelegen in het hele aanbod en als zodanig economisch van belang. Maar juist in de twee bovenstaande voorbeelden zijn er vaak financieringproblemen. En de link is heel direct, dus politiek gezien te “verkopen”. Wat het inhoudelijk precies is, is in elke gemeente anders. Dat hangt af van de specifieke kracht en dus eigenheid van die gemeente

In de huidige economische omstandigheden is het lastig om dat geld vrij te maken, maar minstens zou vanuit de portefeuille economie in de gemeentes ingezet moeten worden op handhaving van het cultuurbudget om de aantrekkelijkheid van de stad in ieder geval te behouden. Het vreemde is dat er vanuit de Rijksoverheid wel ingezet wordt op behoud van de werkers die later weer nodig zijn in het bedrijfsleven als de economie weer aantrekt; zowel via de deeltijd WAO als speciaal voor de kenniswerkers, via de extra banen bij de kennisinstellingen. Maar dat je ook je cultuur op peil moet houden, omdat ook daar geldt “weg is weg”, leeft niet bij het Rijk. Afbreken van Cultuur in je stad is verwoesting van lokaal, aantrekkelijk erfgoed. En dat aantrekkelijke erfgoed krijg je niet meer terug. Dus gaan voor dat cultuurbudget.

Laten we eens inzoomen op dat reguliere cultuurbudget.

Het cultuurbudget.

Kijkend naar cultuurbudgetten is het eerste dat opvalt, dat er veel geld in stenen, in gebouwen zit. Ik zei dat laatst tegen een medeD66-er, hoofd van Cultuur in een andere gemeente. Kort daarna zag ik hem weer en hij had het uitgezocht. In zijn gemeente had hij van de 3 miljoen slechts 4 ton aan inhoud te besteden. De rest zat in stenen en ondersteunende mensen.

De vraag is, voor wie hebben die gebouwen het grootste effect? Opvallend is hoe positief het effect van culturele gebouwen op de omgeving is. Niet alleen omdat ze vaak heel fraai zijn. Er lopen mensen naartoe. En er vandaan. Tegenwoordig met het rookverbod in publieke ruimtes staan er zelfs mensen buiten. Mensen waarvan je precies weet wat ze doen. Ze werken aan hun verslaving, omdat ze dat binnen niet mogen doen. En omdat je weet waarom ze daar staan zijn ze niet eng. Integendeel, ze zijn heel geruststellend - ik durf de stelling wel aan dat het meest positieve effect op de veiligheid van de openbare ruimte gelegen is in de invoering van het rookverbod.

Kortom, culturele instellingen maken de openbare ruimte heel veilig en plezierig om door te lopen, vooral ’s nachts. Bovendien is een culturele activiteit op zich al een als positief ervaren omgevingsfactor. Projectontwikkelaars weten dat allemaal. Ze pressen gemeenten dan ook om in hun ontwikkelingen culturele gebouwen op te nemen. Dan verkoopt het vastgoed in het gebied makkelijker en voor hogere prijzen. Het is natuurlijk belachelijk, dat gemeenten dat zonder tegenprestatie doen. De nieuwe wet op de ruimtelijke ordening maakt het echter nu mogelijk om dat, in ieder geval deels, financieel te laten compenseren bij nieuwe ontwikkelingen. Dat geeft financieel lucht in het cultuurbudget. Maar ja, wat er al staat dan? Heel veel geld is en wordt dan toch in een gebouw gestopt vanuit het cultuurbudget. Een gebouw dat toch vooral ook andere functies heeft, zoals natuurlijk het prestige voor de gemiddelde bestuurder, vooral degene die het realiseert, stadspromotie en effect in de publieke ruimte. En ja, het moet ook nog functioneel zijn.

Er moeten culturele activiteiten in kunnen plaatsvinden. Eigenlijk is dat functionele deel echte publieke ruimte. Van en voor iedereen. Degenen die erin activiteiten ontplooien en degenen die voor die activiteiten komen, moeten er hun ding kunnen doen. En dat staat in principe open voor iedereen. Net als straten en pleinen, maar dan niet als doorgangsruimte, maar als optreedruimte - tja, het Nederlandse weer maakt dat dak nodig. Als we dat nu eens op dezelfde manier benaderen. Als we die stenen nu eens op de begroting vastgoed zetten, apart van Cultuur. Dan houdt je in de begroting cultuur alleen nog maar over wat er precies aan de inhoud besteed wordt. En dat is heel verhelderend, want precies waar het om gaat: wat is nodig voor de inhoud? En dan zie je hoe weinig dat is. In ons D66-verkiezingsprogramma in Eindhoven trekken we daarom per jaar 1 miljoen extra uit voor Cultuur. Omdat er gewon te weinig geld voor uitgetrokken is. Nu helemaal. In de eerste plaats omdat er een stuk stad bijkomt met de oude fabrieksterreinen van Philips midden in de stad (Strijp-S), waar juist ook de nieuwe stedelijke cultuur de kans moet krijgen. Maar ook juist op dit moment , vanwege het directe positieve effect dat cultuur heeft op de leefbaarheid van de stad. Juist nu moet je geld stoppen in wat de levens van burgers direct verrijkt. Dus ook geen bezuinigingen op sport trouwens, of op groen en onderhoud en WMO(zorg)-uitgaven. Zoals tijdens het symposium de gespreksleider al zei, er is gewoon een gegarandeerde basisinfrastructuur nodig. Lastig is natuurlijk de financiering van dat extra miljoen… Dus willen wij het in Eindhoven bekostigen uit incidenteel geld, vrijvallende reserves, met de opdracht het binnen 4 jaar structureel te maken in de begroting.

Ten aanzien van het cultuurbudget geldt dat dat alleen uitgegeven mag worden aan kunst en cultuur zelf, aan de intrinsieke waarde. Het gebruiken voor andere zaken schiet zijn doel voorbij, omdat het juist de primaire waarde is die het heeft voor mensen, met allemaal secundaire positieve neveneffecten. Duidelijk moge zijn, dat wat wij als overheden financieren slechts het topje van de ijsberg is. Heel veel cultuur komt , zonder enige subsidie, direct uit de gemeenschap. En eigenlijk is alle gesubsidieerde cultuur ook altijd uit de gemeenschap voortgekomen en veelal nog steeds met allerlei lijntjes ermee verbonden. Dat betekent in ieder geval dat je uiterst voorzichtig moet zijn met het opheffen van gesubsidieerde zaken. Het kan best zo zijn dat je meteen een heel levend stuk cultuurgebied op sterven na dood maakt. Het is altijd beter om te gaan voor transformatie, een begrip uit de Stedenbouw. Ik bedoel daarmee dat je recht moet doen aan het verleden en de humuslaag waaruit iets cultureels voortkomt en vervolgens moet gaan voor doorontwikkeling. Aanpassing aan de nieuwe tijd en niet destructie. Hieraan gekoppeld is het besef dat elke gemeente, omdat de cultuur voortgekomen en geworteld is in de gemeenschap, net als de gebouwen die er staan, een eigen culturele identiteit heeft. De intrinsieke waarde daarvan subsidieer je . En daarom kun je het bestaande niet simpelweg vervangen door dingen van buiten. Dat is het kind met het badwater weggooien. Het leuke is trouwens dat elke gemeente aldus vanzelfsprekend zijn eigen cultuur heeft en dus zijn eigen aantrekkelijkheid en zijn eigen niche. En vandaar ook dat marketing begint bij wat er is voor wie er al is. Die identiteit is de kip met de gouden eieren in het kader aantrekken van bezoekers en, zoals al gezegd, bij vestiging van mensen. Maar dan ga je voor het totaalaanbod. Bij bezoekers ligt het anders.

Citymarketing voor het aantrekken van bezoekers.

Het makkelijkste is het om een voorbeeld te geven.

Den Bosch heeft in 2010 het Jeroen Bosch jaar. Als klapstuk worden de schilderijen van Jeroen Bosch bij elkaar gebracht. Maar er is een compleet programma van activiteiten, alleen al 17 in 2010, dat in ieder geval 10 jaar gaat lopen. Het College heeft daar ook een puur economische benadering op losgelaten. Een Engelse professor heeft uitgerekend wat de investeringen die ervoor gedaan worden opleveren. Het levert alleen de stad al 5 keer zoveel op als ze erin stopt. Los van de revenuen voor de rest van Nederland. Het slimme is nu ten eerste, dat herkend is wat sterk is in de culturele identiteit van Den Bosch. Ten tweede, dat er op geen enkel manier afbreuk wordt gedaan aan de intrinsieke waarde daarvan. Die staat centraal en dat moet ook wel, anders komt er niemand. Ten derde, dat de vertaling naar het heden wordt gemaakt met allerlei nieuwe activiteiten, vooral ook vanuit en voor de stad zelf. En in de vierde plaats dat het langdurig geëxploiteerd wordt, om die term maar te gebruiken. Het valt te prijzen dat Den Bosch hiervoor kiest. En dat wordt beloond. Het wordt nu een centraal onderdeel van Brabant Culturele hoofdstad 2018 waar de Provincie voor gaat en dat geeft ook weer financiële mogelijkheden. Toch moeten er heel wat miljoenen bij. Gezien het brede, stedelijke belang dat er gediend wordt dient het natuurlijk wel gefinancierd te worden uit de algemene middelen. Zodat de gewone cultuurbegroting voor de culturele basisinfrastructuur behouden blijft. Diezelfde basis waaruit je dan op deze slimme manier kunt cashen.

De voorgaande 3 hoofdstukjes gingen allemaal om de inzet van cultuur als middel op het economische terrein. Het bleven twee gescheiden werelden. Maar de echte toekomst zit in de nieuwe combinatie tussen deze twee werelden.

Creatieve economie.

In Eindhoven heb ik in 2004 zelf Design “ ontdekt” als tweede motor naast technologie van de Lissabon agenda, de Europese economische toekomst. Bij toeval. Ik moest als wethouder van ruimtelijke ordening mijn collega van Cultuur vervangen. Kort samengevat, met design kun je mensgericht ontwerpen en daardoor kun je zorgen dat er ontworpen wordt wat mensen nodig hebben, uitgaand van wat ze zelf aangeven. Daarmee krijg je producten die mensen daadwerkelijk willen en prefereren en die dus ook gekocht worden. Oftewel het levert geld op. In Eindhoven heb je dan ook nog de combinatie met technologie. Als je dan de bestaande ICT revolutie er nog bij denkt, heel veel informatie is te verwerken en beschikbaar, dan krijg je de nieuwe producten waar steeds meer het geld mee verdiend gaat worden. Producten op het gebied van zorg, educatie, veiligheid, duurzaamheid. Dat is een algemene wereldwijde ontwikkeling. Het zal in de economie steeds meer gaan om producten die ons leven daadwerkelijk beter maken en die ons in staat stellen zelf ons leven te bepalen. En de middelen ICT, technologie en design maken dat pas echt mogelijk.

Een aantal voorbeelden:

De vriendelijk afgeronde medische scanners van Philips waarin mensen zich niet meer zo opgesloten voelen. Minder stress dus.

De gynaecologische oefenpop, misschien heeft u het in de krant gezien, die zorgt dat gynaecologische teams levensechte situaties kunnen oefenen op een levensecht reagerende pop, waardoor er minder echt levende vrouwen sterven.

De virtuele wijk waardoor communicatie, samenwerking en samen besluiten over wat er moet gebeuren in de wijk, effectief en volkomen binnen de wijk kan plaatsvinden. Een democratische doorbraak.

I-built, waarmee bijvoorbeeld huurders hun eigen rijtjeshuurhuis kunnen ontwerpen. Dat geeft huurhuizen op maat en met identiteit.

Eigenlijk staan we nog maar aan het begin. Dit wordt echt de toekomst. U ziet aan de virtuele wijk dat het ook op het terrein van de overheid zelf zijn effecten heeft. Eigenlijk geldt dat voor alle overheidsterreinen, maar dat voert hier te ver. Waar het om gaat is, dat als gevolg van “mijn ontdekking” - het was er natuurlijk gewoon, zoals het er eigenlijk altijd gewoon is in de samenleving, je moet het alleen willen zien - er politiek een economisch programma opgestart is, of liever gezegd mogelijk gemaakt is. Wat naast prachtige economische ook prachtige maatschappelijke resultaten geeft en wat vooral voortgezet en uitgebreid moet worden.

Tenslotte een paar opmerkingen

Deze economische potentie geldt voor allerlei andere kunstdisciplines ook. Zeker in de verbinding met allerlei technische ontwikkelingen.

Een goed wetenschappelijk- en innovatief kunst en cultuurklimaat is randvoorwaardelijk voor het kunnen lopen van de innovatieve economische programma’s en dus voor ons aller toekomst. In beide gevallen, zowel wetenschap als kunstbeoefening, kun je zeggen dat er wat aangerotzooid wordt in de goede betekenis van het woord. Je weet niet precies waar je naar toegaat. Zo zijn kunstenaars meteen aan de haal gegaan met de computer, wat tot op de dag van vandaag interessante concepten oplevert. Het is de vrije onderzoekende geest die dat doet. In het wetenschappelijke domein is alles redelijk goed geregeld. Maar in het cultuurdomein minder. Het betekent dat er ruimte moet zijn in cultuurbudgetten voor de vrije onderzoekende geest. Los van de autonome waarde, moet het ook vanuit het oogpunt van de economische innovatie, omdat daar zo veel uit kruisbestuivingen gecreëerd wordt. Zonder humuslaag kan er niets gebeuren. Die humuslaag maakt zichzelf, maar moet daar wel de ruimte toe hebben. Letterlijk en figuurlijk.

Dan is er nog iets heel waardevols in kunstbeoefening, zeker ten opzichte van de technologie. Kunst vertegenwoordigt ook de menselijke vrijheid. De kunstenaars gebruiken de technologie op hun eigen wijze en stellen er altijd nieuwe eisen aan. Dit houdt in dat reflectie en betrokkenheid van kunstenaars bij ontwerpen de gevangenis van de technologie voorkomt - bijvoorbeeld bij de “winkel van de toekomst”, waardoor mensen gemanipuleerd dreigen te worden, of de wc die onze urine analyseert en op grond daarvan ons leven stuurt. En ook de technologische ontwikkeling stimuleert en uitdaagt - lasers die ze wensen te gebruiken, moeten bijvoorbeeld buitengewoon veel kunnen.

Samenvatting:

Niet alles zal gelden in iedere gemeente en zeker niet op dezelfde wijze, maar niet investeren in cultuur is niet investeren in de kwaliteit van het leven nu en niet investeren in je economische potentie en toekomst.

rondvraag over de stichting ruimte

Geachte wethouder,




De uitvoering van de door D66 ingediende en door de raad aangenomen motie borrel en bruis, waarin gemeentelijk vastgoed dat niet direct herontwikkeld wordt ten dienste gesteld wordt voor (nog)niet-marktconforme culturele activiteiten/ateliers, is gedeeltelijk in handen gelegd van de stichting Ruimte.

Die doet dat voortvarend en tegen geringe kosten. Dat wil zeggen voor zover zij de panden krijgt van vastgoed. Dat blijkt niet soepel te gaan. Net zoals de directe relatie tussen vastgoed en tijdelijke huurders niet echt soepel is.

De subsidieaanvraag van de stichting Ruimte over 2010 is met 30.000 euro gehonoreerd. Dat is minder dan gevraagd. Nu zou de stichting daarmee kunnen leven, of liever gezegd in leven blijven, als er sprake zou zijn van een zekere garantstelling. Deze garantstelling is nodig vanwege de hoge stookkosten van de oude, slecht geïsoleerde, te verhuren panden. Het alternatief is dat de stichting de huurprijzen verhoogd, meer borg en een langere opzegtermijn zou vragen. Maar dat is een belasting die de doelgroep juist niet makkelijk kan opbrengen en nadelig voorvoor het lokale creatieve vestigingsklimaat. Onverminderd blijft de vraag naar betaalbare werkruimte voor creatieve ondernemers en kunstenaars groot.

Apart komt daar nog bij dat het natuurlijk ook niet gewenst is, dat er zo'n verspilling van schaarse bestaande energiebronnen is.

D66 heeft daarom het volgende voorstel:

1. dat alle panden van het vastgoedbedrijf, die niet direct ingezet worden voor andere maatschappelijke functies en niet direct herontwikkeld worden, bemiddeld worden voor tijdelijk gebruik door de stichting Ruimte.

2. dat de gemeente een tijdelijke garantie van 100.000 euro geeft

3. dat de garantie afgebouwd wordt gelijk aan de opbouw van een reserve.

4. dat de reserve het resultaat is van een reductie van de energiekosten door middel van herbruikbare investeringen in de gebouwen door de stichting Ruimte vanuit een ter beschikking gesteld gemeentelijk duurzaamheidsbudget.

Is de wethouder genegen dit over te nemen?

Tenslotte.

In de Lucas Gasselstraat 7a is er, volgens mij nodeloos, een op de spits gedreven conflict ontstaan, inclusief de inzet van hele dure advocaten. Mijn inziens kon de hele zaak minnelijk geregeld worden met de mensen die daar zitten. Het lijkt mij wenselijk dat de wethouder zich daartoe persoonlijk alsnog inzet.

Is de wethouder genegen dit te doen?

Met vriendelijke groet,



Mary-Ann Schreurs, D66

Eindhoven Dance-stad op Koniginnendag

Geacht college,




Een paar dagen geleden heeft u bekend gemaakt dat vrijwel alle geplande Dance-evenementen op Koninginnendag geen vergunning van u krijgen op de aangevraagde plekken..

Droogjes vermeldt u daarover dat Eindhoven dan maar geen Dance-stad is op Koninginnendag. En u laat het verder volkomen bij de organisatoren liggen

Volgens D66 slaat u hiermee in vele opzichten de plank mis.



Koninginnendag is over 10 weken. U weet dat dat erg kort dag is om nog alternatieven te realiseren. Oftewel u besluit helpt de evenementen om zeep. Gezien de toelichting hoeven die evenementen van het college ook niet zo nodig en voelt ze geen enkele neiging zelf oplossingen te zoeken. Noch op de plekken zelf, noch elders.

Daarmee miskent het college Dance en jongeren. Dance is een uit de stad zelf opgekomen cultuuruiting van jongeren. De stad geeft zich zoals het zo mooi heet, zelf gestalte, realiseert zichzelf. In zekere zin is dat toeval, afhankelijk van specifieke mensen, maar ook juist niet. Zoals alle hier geproduceerde cultuuruitingen is het natuurlijk tevens een direct resultaat van deze plek en wat daar al is. Het is dus ook geen toeval, dat Dance in Eindhoven is, wat het is. (Ongetwijfeld zult u het binnenkort aantreffen in de culturele analyse van de commissie Post.) Vanwege de populariteit neemt het aantal evenementen in de afgelopen jaren toe. Dat is logisch. En ook commerciële uitbaters zien er nu brood in.



Met haar badinerende reactie op Eindhoven Dance Stad geeft het college twee ongewenste posities aan.

1. Feitelijk geeft het college, ondanks alle mooie woorden van het tegendeel, aan dat er geen ruimte is voor jonge mensen in deze stad. Het college kiest voor repressie. Niet voor oplossingen in overleg met iedereen, waardoor er ook voor jongeren en de daarbij behorende cultuur in de stad ruimte is. Dat is heel kwalijk, Het moet in Eindhoven mogelijk zijn om allemaal feest te kunnen vieren. Daarbij behoor je natuurlijk wel rekening te houden met elkaar. Maar als college moet je er voor gaan dat waar mensen vrolijk van worden wel kan plaatsvinden. En dat doet u niet. Integendeel. Met de door u gekozen positie geeft u dus een heel fout signaal af ten opzichte van jongeren.

2. Feitelijk geeft het college aan dat er geen ruimte is voor nieuwe cultuuruitingen in deze stad. Nu had u al aangegeven geen verstand van cultuur te hebben. Dus ik vergeef u dat u door gebrek aan kennis dat niet in de gaten heeft. Het effect is veel groter dan alleen Koninginnendag. Sinds een jaar of 9 zijn er die evenementen op Koninginnendag. De inkomsten van de niet-commerciële organisatoren worden ingezet voor de lokale productieactiviteiten gedurende de rest van het jaar. Het college helpt nu niet alleen die ene dag de evenementen om zeep, maar maakt het ook moeilijk zo niet onmogelijk voor de rest van het jaar.



Ik wil het college voor ik een verzoek tot u richt, nog even op het volgende wijzen.

Menigmaal is door u het denken van Richard Florida omarmt. Logisch, want Eindhoven is zo'n stad als hij beschrijft. Een stad die vol zit met mensen met allemaal geweldige ideeen, die in de stad van oudsher de ruimte krijgen om nieuwe dingen te bedenken en doen. Dingen die nodig zijn vanwege onder andere onze economische toekomst. Daarbij hanteert Florida een tolerantieindex. De tolerantie van een stad is direct verbonden met het leef- en werkklimaat in een stad. In een intolerante stad is het niet goed leven. Dus gaan mensen weg. En er worden geen nieuwe dingen bedacht.

Het is niet zo gek om te stellen dat Eindhoven staat aan het begin van een nieuwe Gouden Eeuw. Maar op deze manier wordt dat een hele korte. Dit is namelijk niet het enige voorbeeld dat wij zien van nodeloze repressie en niet mogelijk maken. Wij komen hier heel snel op terug.

Voor de helderheid. Het moge duidelijk zijn dat voor D66 als liberale partij tolerantie op zichzelf al essentieel is. Wij geloven in de eigen kracht van mensen en willen die de ruimte geven. Dat houdt niet in dat fout gedrag getolereerd wordt. Daar moet gewoon tegen opgetreden worden. De eigen vrijheid is slechts zo groot als zij de ander niet onvrij maakt.



D66 verzoekt het College te besluiten dat

1. Zij ten volle beseft dat Dance een belangrijke cultuuruiting van Eindhoven is, waar in alle opzichte de ruimte voor moet zijn..

2. Zij ten volle beseft dat de kracht daarvan zelfs geleid heeft tot Eindhoven Dancestad op Koninginnendag.

3. Zij alles in het werk zal stellen om Eindhoven Dance-stad mogelijk te maken. Oftewel de Dance-evenementen op Koninginnendag te faciliteren. Dat haar inzet daarbij is om vooral evenementen mogelijk te maken en voorkomende problemen in overleg met alle betrokkenen, dus ook de directe omgeving, op te lossen.

Wat gespecificeerd betekent dit:

-het Eindje staat als plek niet ter discussie. Maar dat is ook bij u zo.

-het Lichtplein wordt al jarenlang op de voorgestelde wijze ingevuld. Dat moet dan ook nu kunnen. Nadere afstemming en overleg met de omgeving is zinvol

-bij de andere evenementen zullen indien het niet kan op de aangegeven plek, goede alternatieven aangeboden moeten worden.

Alles van waarde is weerloos- Het trudoplein

Volgens het college moet het Berkenhuisje gesloopt worden. Nu is dat nog net dankzij groot verzet vanuit de bevolking door de Raad tegengehouden. Er kunnen plannen voor gemaakt worden. En dan zal het college naar die plannen kijken. Voorlopig veilig. Maar echt veilig?Inmiddels wordt vanuit het college niet alleen mogelijk gemaakt dat het zoveelste unieke bouwwerk verdwijnt. Zelfs een totale omgeving wordt aangetast. Het Trudoplein, een prachtig oud Dorpsplein. Niet alleen wordt er gesloopt ( het parochiecentrum, de Ark en zelfs een stukje van het kerkhof gaan verloren). Wat er neergezet wordt is een dertien in een dozijn modern plan, dat volgens de commissie Ruimtelijke kwaliteit voldoet aan alle kwaliteit-en welstandeisen. Vanuit de buurt is daar groot verzet tegen. Er wordt gevraagd nieuwbouw te toetsen aan de waarden van het oude lint Strijpsestraat/Trudoplein en de bebouwing van Oud-Strijp. Dat is natuurlijk een terecht verzoek. Maar volgens de commissie ruimtelijke kwaliteit wordt het pleidooi om het dorpse karakter te behouden niet door een heldere stedenbouwkundige visie ondersteund. Nu is het natuurlijk een onzalige uitspraak dat burgers een heldere stedenbouwkundige visie op tafel moeten leggen. De commissie geeft hiermee aan dat alleen vakgenoten welkom zijn in de discussie. Dat is al om te beginnen niet juist. Bovendien geven de betrokken burgers iets aan dat veel fundamenteler is dan de stedenbouwkundige visie. Ze geven een waarde aan. De waarde van het totaal dat er is. Waar je niet zo maar iets uit kunt halen en toevoegen. Daar moet je heel zorgvuldig in zijn.

Het opmerkelijke is dat de projectontwikkelaar mee wilde bewegen, maar dat nieuwe plan wilde de Ruimtelijke commissie niet. Nog steeds een modern gebouw met een geforceerd jaren 30-sausje, stelde de commissie. Als dat zo is, waarom dan niet gevraagd om een verdergaand ontwerp? Een ontwerp dat wel recht doet aan de omgeving en aan wat er nog steeds staat

Afgelopen jaar zijn de Dirk Roosenburg prijzen uitgedeeld voor architectuur voor de transformatie van de Lichttoren en de transformatie van de Hangar in Meerhoven. Wat er is wordt doorontwikkeld naar de behoefte van nu, waarbij ook recht wordt gedaan aan wat er al is. Sterker nog, dat wat er is wordt gezien als meerwaarde. Professor Hertzberger, de voorzitter van de jury, sprak toen erover dat transformatie de stedelijke opgave van deze tijd is. De prijzen werden uitgereikt door wethouder Fiers, onder wiens verantwoordelijkheid het Trudoplein, dat prachtige pareltje in Eindhoven, aangetast wordt. Want dit soort projecten loopt volledig in samenspraak met de gemeente. Het is vreemd dat bij het Trudoplein door de gemeente niet ingezet is op onersteuning van een transformatieopgave en de cultuur-historische en belevingswaarde geen primaat heeft gekregen.



Er is al genoeg kapot gemaakt. Dus:

D66 vraagt hierbij om agendering van het advies van de commissie Ruimtelijke Kwaliteit over de plannen ter bespreking in de commissie opdat de Raad wederom in staat is een aantasting van het cultuur-historisch erfgoed te voorkomen.

Nog 46 dagen

GOEDEMORGEN !!!!!!


NOG 46 DAGEN TOT 3 MAART VERKIEZINGSDAG!!!

Sjansen? In Plaza Futura staat de sjansmachine. Kun je een foto van jezelf laten maken in een hokje (net als je verwacht "er gebeurt helemaal niks meer", dan KLIK). Die prachtige foto ( heel contrastrijk) komt dan samen met andere op een digitaal bord en in een oneindige dans verwisselen de foto's van positie tot er een match is. En die persoon kun je dan opzoeken. En de dans gaat weer verder natuurlijk.

Dit is werk van ondere andere Carmin Kurasic, Amerikaanse, die stemmen voor ons wil werven in de verkiezingen, omdat D66 zo'n groot hart heeft voor cultuur. Het is onderdeel van een erg leuk festival wat er dit weekend nog is.

Als je een alternatief zoekt dan is er het Storioni Festival in het Muziekcentrum. Door het Storioni kamermuziektrio zelf bedacht en een feest om te zien, want iedereen heeft zo'n zin in het spelen. Steeds wisselende combinaties van mensen die niet eens altijd de tijd hebben gehad om te oefenen omdat ze net binnengevlogen zijn. De opening gisteren was ook te volgen op internet en Radio 4. Neem eigenlijk aan de rest ook.

Daar de Burgemeester van Den Bosch getroffen. Die net als iedereen die ik tegenkom ervan uitgaat dat wij weer in het College komen en dat leek hem wel een goed idee. 2010 Is het Jeroen Boschjaar en hij is ook bezig met Brabant Culturele hoofdstad (2018) en hij ziet de samenwerking wel zitten. Mooie anecdote. Onderdeel van het Jeroen Bosch jaar is dat al diens schilderijen te zien zijn. Veel hangen in Spanje (Prado) dus daar moest wat voor geregeld worden en dat gaat niet makkelijk. 3 Maanden voorwerk. En dan is er 1 uur overleg van Zapateros, premier van Spanje, met Balkenende. 1 Uur voor van alles en nog wat en dan dit ook nog even erin frotten. Het komt erop neer dat van een persbericht de bovenkant afgeknipt is en ondertekend terwijl de heren nog zo'n beetje dachten dat het alleen om een persbericht ging.

Vandaag (zaterdag) met Arjan en Marc naar de Tweede Kamer voor een bestuurlijke kickoff van de D66 gemeenteraadsverkiezingen. Natuurlijk een regellijstje bij me.

Ook om samen met Utrecht en Amsterdam in te zetten op serious gaming.

Mooi weekend,
Mary-Ann

Nog 47 dagen

GOEDEMORGEN !!!!!!


NOG 47 DAGEN TOT 3 MAART.

Hieronder wat in de gemeentelijke verkiezingskrant komt.

Maximaal 130 woorden was de opdracht (is heel weinig).
De 6 van D66 van Arjan, is dan wel heel makkelijk.

Gisteren bij toeval gesproken met een journalist van Associated Press die in Amsterdam woont en uit Sarajewo komt. Vrienden van hem, ook uit voormalig Oost-Europa wonen in Eindhoven en lopen vooral weg met het groen! De Genneper Parken bijvoorbeeld.

Even ter herinnering. Door D66 is in 2002 geld voor groen vrijgemaakt voor 4 jaar. Deze peiode hebben we gezorgd samen met Groen Links dat er weer geld voor kwam. In ons verkiezingsprograam staat dat D66 structureel geld voor groen wil. In het stukje hieronder zit ook het groen verwerkt.

De journalist liep ik tegen het lijf bij een gesprek dat ik had over economische structuurversterking. Voor wie in dat soort dingen geinteresseerd is, dinsdag a.s. is een discussie in de Raadzaal vanaf 5 uur over een nieuwe gemeentelijke economische visie. Het bedrijfsleven zit daar ook bij.

Groeten,
Mary-Ann

Ik wil dat Eindhoven een nog betere plek wordt om te leven, te werken. En dat het bruist

De 6 van D66 zijn:

1. D66 gelooft in de eigen kracht van mensen en de taak van de gemeente is om mogelijk te maken dat Eindhovenaren hun eigen leven en hun eigen stad maken.

2. D66 gaat voor een duurzame stad waar je nu goed kan leven

3. D66 gaat voor een veilige stad, waarin we liever het ongeluk voorkomen. Maar wij lopen niet weg van hard ingrijpen als dat nodig is en daar zetten we ook innovatie bij in.

4. D66 gaat voor een gedegen visie op en uitvoering van de openbare ruimte, waarin cul;tuurhistorie (Berkenhuisje, Zusterhuis, opgraving Cataharinaplein, Woenselsepoort ) en groen een belangrijke rol spelen. Want dat maakt de stad leefbaar.

5. D66 investeert maximaal in onderwijs

6. D66 ademt design en trekt daar geld voor uit, want wij gaan én voor de economie én voor een goede samenleving én voor kunst. Op alledrie die terreinen is design een motor.

Nog 48 dagen

GOEDEMORGEN!


NOG 48 DAGEN TOT DE VERKIEZINGEN.....

Volgens een trendwatcher is D66 de partij van de toekomst. Heb zo de indruk dat bij een aantal andere partijen dat niet helemaal het geval is.

Tja, wij zijn anders.

Daarbij aansluitend hieronder Finntroll, begint als lieflijke folk...

http://www.youtube.com/watch?v=yGywo81G6lk&feature=fvw

Groeten

Mary-Ann